جلو تر بودن فک پایین نسبت به فک بالا یا عقب بودن فك بالا نسبت به فك پايين (ناهنجاری کلاس III )علاوه بر ایجاد مشکل زیبایی ممکن است سبب اخلال در عملکرد مفصل گیجگاهی فکی و فانکشن جویدن گردد.

دلایل ناهنجاري كلاس III
آنچه از دید بیماران جلو بودن فک پایین تلقی می شود در غالب موارد دست کم تا حدی با عقب بودن فک بالا همراه است.
مهترین اتیولوژی جلو بودن فک پایین یا عقب بودن فک بالا، ارث می باشد. البته در برخی موارد به دلیل تداخل دندانها با یکدیگر حین بستن دهان جهت رسیدن به آسایش بیشتر، بیمار ناخودآگاه فک پایین خود را به سمت جلو شیفت می دهد. به این وضعیت پروگناتیسم فانکشنال مندیبل گفته می شود و درمان ميبايست هر چه زودتر شروع شود

درمان ناهنجاري كلاس III
چنانچه علت جلوتر قرار گرفتن فک پایین نسبت به فک بالا، شیفت فانکشنال فک پایین باشد باید متخصص ارتودنسی در اولین فرصت نسبت به رفع تداخلات دندانی موجود اقدام کند.
در سن رشد حدود ٨ تا ١٢سالگي در مواردی که فک بالا نسبتا دچار كمبود رشد بوده و مقدار كمي عقب ميباشد ولي فك پايين نسبتا نرمال است ميتوان از دستگاههاي ارتوپديك جهت افزايش رشد فك بالا استفاده كرد ولي به هيچ عنوان نميتوان در مورد اينده درمان و ثبات وضعيت ، تضمين داد.
دستگاههای ارتوپدیک که در این رابطه مورد استفاده قرار می گیرند، فیس ماسک، پلاک متحرك حاوي گارد زبانی می باشد. امروزه استفاده از چین کپ به دلیل محدودیت های عملکردی به لحاظ علمی، بسیار کاهش یافته است و تقريبا منسوخ ميباشد.
اگر رشد بیمار خاتمه یافته باشد، بسته به شدت ناهنجاری فکی و روابط دندانی و خواست بیمار از نتیجه درمان ، ميتوان اقدام به ارتودنسی استتاري و یا ارتودنسی همراه جراحی فک نمود.