ارتودنسی یکی از رشته های تخصصی دندا‌نپزشکی است. این کلمه مرکب است از دو واژه لاتین “ارتو” به معنای “راست” و “درست” و “ادوس” یا مشتق آن “دنس” به معنای “دندان”. ارتودنسی یکی از مهمترین رشته‌های تخصصی دندانپزشکی است. همچنین اولین تخصص معرفی شده در دندانپزشکی می‌باشد.

کار ارتودنسی بیشتر تصحیح “مال اکلوژن” یا جفت شدن نامناسب دندان‌هاست. این امر می‌تواند ناشی از موقعیت نادرست دندان‌ها و یا موقعيت ويا اندازه فك ها به تنهايي ويا تركيبي از هر دو مشکل باشد.
درمان‌های ارتودنسی ممکن است تنها بر تصحیح موقعیت دندان‌ها و یا تغییر الگو و جهت رشد فک ها (درمان‌های ارتوپدیک) متمرکز باشد.
از جنبه دیگر می‌توان درمان‌های ارتودنسی را به درمان با دستگاه‌های ثابت و متحرک تقسیم نمود.
دستگاه‌های ثابت دستگاه‌هایی هستند که در طول درمان امكان خارج نمودن آنها از دهان توسط بیمار وجود ندارد و اجزای اصلی تشکیل دهنده آن‌ها براکت و سیم می‌باشد.
براکت‌ها همان اجزای کوچکی هستند که توسط مواد چسبنده خاصی به دندان چسبانده می‌شوند.
دستگاه‌های متحرک انواعی هستند که بیمار می‌تواند در طول درمان آنها را از دهانش خارج کند، البته گاهی این خارج نمودن ممکن است بنا بر تجویز ارتودنتیست محدود به زمان‌های کوتاهی مانند زمان غذا خوردن یا مسواک زدن باشد. این نوع دستگاه‌ها در بین مردم به “پلاک” مشهورند